നാസ്‌തികരുടെ അനുമാനം യുക്‌തിവിരുദ്ധം!

സ്രഷ്‌ടാവും നിയന്താവുമായ ദൈവത്തിന്‍െറ ദൃഷ്‌ടാന്തങ്ങള്‍ പ്രപഞ്ചം മുഴുവന്‍ നിറഞ്ഞ്‌ കിടക്കുന്നു. ദൈവ ആസ്‌തിക്യത്തെ വിളിച്ചോതുന്ന എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത ദൃഷ്‌ടാന്തങ്ങള്‍ ലോകം മുഴുവന്‍ പരന്ന്‌ കിടക്കുന്നുവെങ്കിലും, ദൈവത്തിന്‍െറ ആസ്‌തി ക്യം നിഷേധിക്കുന്നവര്‍ ദൈവം മനുഷ്യസൃഷ്‌ടിയാണെന്ന്‌ വാദിക്കാറുണ്ട്‌. അവരുടെ വാദങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ പോകുന്നു: ``പ്രാചീന മനുഷ്യര്‍ പ്രകൃതിയിലെ പ്രതിഭാസങ്ങള്‍ കണ്ട്‌ അമ്പരന്ന്‌ പലത രം ദൈവങ്ങളെ പ്രാര്‍ഥിച്ചു. അഗ്‌നിയും സൂര്യനും ചന്ദ്രനും കാ റ്റും പ്രകാശവുമൊക്കെ അവര്‍ക്ക്‌ ദൈവങ്ങളായിരുന്നു. നാഗരിക തയില്‍ മനുഷ്യന്നുണ്ടായ വളര്‍ച്ചയോടൊപ്പം അവന്‍െറ ദൈവങ്ങ ളുടെ എണ്ണവും കുറഞ്ഞുവന്നു. അങ്ങനെ പരകോടി ദൈവങ്ങള്‍ മൂന്നിലെത്തി. പിന്നെ മൂന്ന്‌ ഒന്നാണെന്നായി. മുഹമ്മദ്‌ ദൈവം ഒന്നുമാത്രമെയുള്ളൂവെന്ന്‌ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഇപ്പോള്‍ കാലം മുന്നോട്ട്‌ പോയിരിക്കുന്നു. ശാസ്‌ത്രം വളര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. ഇനി ഒരു ദൈവ ത്തിന്‍െറയും ആവശ്യമില്ല''.
ഇടി, മിന്നല്‍, കാറ്റ്‌, മഴ എന്നിത്യാദി പ്രതിഭാസങ്ങള്‍ പ്രാചീന മനുഷ്യരില്‍ പലതരം ദൈവങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള സങ്കല്‍പങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുവാന്‍ കാരണമായി എന്നുവയ്‌ക്കുക! പക്ഷെ അതിന്‌മു മ്പ്‌ ഒരു കാര്യം ഗൗനിക്കേണ്ടതുണ്ട്‌. ഇവയ്‌ക്കെല്ലാം മുമ്പ്‌ ഈ പ്രപഞ്ചവും അവരുടെ അസ്‌തിത്വവും അവരില്‍ എന്ത്‌ പ്രതികര ണമുണ്ടാക്കിയത്‌! അവരൊക്കെ ഈ പ്രപഞ്ചം സ്വയംഭൂവാണെ ന്നും, തങ്ങളെല്ലാം പദാര്‍ഥത്തിന്‍െറ കാലാന്തരത്തിലുള്ള പരി ണാമത്തിലൂടെ ഉത്‌ഭൂതരായവരാണെന്നും, മനസ്സിലാക്കിയ നാസ്‌ തികരോ, പദാര്‍ഥവാദികളോ ആയിരുന്നിരിക്കാന്‍ വല്ല അവകാശ വുമുണ്ടോ? ഒരിക്കലുമില്ല, എന്ന്‌ ഏത്‌ ഭൗതികവാദിയും സമ്മതി ക്കും.
അസ്‌തിത്വവും പ്രപഞ്ചവും പ്രാചീന മനുഷ്യരിലുണ്ടാക്കിയ പ്രതികരണം, പ്രപഞ്ചസ്രഷ്‌ടാവായ ദൈവത്തെപ്പറ്റിയുള്ള വിശ്വാ സമായിരുന്നു. അതായിരുന്നു അവരുടെ അടിസ്‌ഥാനവിശ്വാസം. സ്രഷ്‌ടാവായ ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസം നിലവിലിരിക്കെ തന്നെ യായിരുന്നു പ്രകൃതിയിലെ വിവിധ പ്രതിഭാസങ്ങളെ വിവിധ ദേവീദേവന്മാരുമായും ഉപദൈവങ്ങളുമായും ബന്‌ധിപ്പിച്ചുകൊ ണ്ട്‌ അവര്‍ സങ്കല്‍പങ്ങള്‍ നിര്‍മ്മിച്ചുണ്ടാക്കിയത്‌. പ്രപഞ്ചസ്രഷ്‌ടാവായ ദൈവത്തിങ്കലേക്കുള്ള ശുപാര്‍ശക്കാരായും ഇടയാളന്മാരായുമാണ്‌ വിവിധ ദൈവങ്ങളെ അവര്‍ സങ്കല്‍പിച്ചിരുന്നത്‌!
ആദിമ മനുഷ്യന്‍െറ അടിസ്‌ഥാനവിശ്വാസം സ്രഷ്‌ടാവും സംരക്ഷകനുമായ ഏകദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസമായിരുന്നു. കാലാന്തരത്തിലാണ്‌ ബഹുദൈവ വിശ്വാസം ഉടലെടുത്തത്‌. ആഫ്രിക്കയിലെ ആയിരക്കണക്കിലുള്ള ഗോത്രവര്‍ഗ്ഗക്കാര്‍ എണ്ണ മറ്റ ദേവീദേവന്മാരെ യും മൂര്‍ത്തികളെയും ആരാധിക്കുന്നു. അതി നുപരിയായി അവരെല്ലാം പ്രപഞ്ചകര്‍ത്താവായ ദൈവത്തില്‍ വി ശ്വസിക്കുന്നു. നമ്മുടെ പശ്‌ചിമഘട്ടത്തില്‍ താമസിക്കുന്ന ആദിവാസകളായ മുത്തന്മാര്‍, പണിയന്മാര്‍, ചോലനായ്‌ക്കന്മാര്‍ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവരുടെയും നില ഇത്‌ തന്നെ. അവരെല്ലാം വിവിധ ദേവീദേവന്മാരെയും മൂര്‍ത്തികളെയും ആരാധിക്കുന്നവരാണ്‌. പക്ഷെ എല്ലാവരും പടച്ചതമ്പുരാനില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നവരാണ്‌. 
നാസ്‌തികരായ യുക്‌തിവാദികള്‍ പറയുന്നപോലെ, പ്രാചീന മനുഷ്യര്‍ തുടക്കത്തില്‍ ബഹുദൈവ വിശ്വാസികളായിരുന്നുവെ ന്നും, വിജ്‌ഞാനം വര്‍ധിച്ചപ്പോള്‍ ദൈവങ്ങളുടെ എണ്ണം ചുരുങ്ങി ഒന്നിലെ ത്തിയെന്നും, ശാസ്‌ത്രീയ വിജ്‌ഞാനം ഇനിയും വര്‍ധിച്ചുവരുമ്പോള്‍ ആ വിശ്വാസവും ഇല്ലാതായിത്തീരുമെന്നുമെല്ലാം ഉള്ള വാദങ്ങള്‍ സത്യവിരുദ്ധവും യുക്‌തിവിരുദ്ധവുമാണ്‌ എന്നത്‌ വളരെ വ്യക്‌തമാണ്‌. ശാസ്‌ത്രീയ വിജ്‌ഞാനത്തിന്‍െറ പാരമ്യത്തിലെത്തിയ എത്രയോ ബഹുദൈവാരാധകരുണ്ട്‌! ശാസ്‌ത്രീയവിജ്‌ഞാനം തൊട്ട്‌ തീണ്ടിയിട്ടില്ലാത്ത എത്രയോ ഏകദൈവ വിശ്വാസികളുണ്ട്‌; നിരീശ്വരവാദികളുണ്ട്‌. ശാസ്‌ത്രീയവിജ്‌ഞാനം വര്‍ധിക്കുന്നതോടെ ദൈവവിശ്വാസം ഇല്ലാതായിത്തീരുമെന്നെല്ലാം പറയുന്നത്‌ വെറുതെയാണ്‌.
ഏതായാലും ഒരു കാര്യം വ്യക്‌തമാണ്‌. മനുഷ്യര്‍ എവിടെ യെല്ലാമുണ്ടോ, അവിടെയെല്ലാം ദൈവവിശ്വാസമുണ്ട്‌. മനുഷ്യന്‍െറ പ്രകൃതിയില്‍ അടങ്ങിയിട്ടുള്ള ഒരു ജന്മവാസനപോലെയാ ണ്‌ പടച്ചതമ്പുരാനിലുള്ള വിശ്വാസം എന്നു പറയുന്നതാണ്‌ ശരി. ധ്രുവപ്രദേശങ്ങളിലും മരുഭൂമികളിലും മധ്യരേഖാപ്രദേശങ്ങളി ലും പര്‍വ്വതശിഖരങ്ങളിലും കാടുകളിലും ദ്വീപുകളിലും എല്ലാം ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യസമൂഹങ്ങളില്‍, ഒന്നും തന്നെ നിരീശ്വരവി ശ്വാസികളായിരുന്നില്ല. എല്ലാവരും ഏതെങ്കിലും ഒരു തരത്തിലുള്ള ദൈവവിശ്വാസികളാണ്‌. സ്രഷ്‌ടാവായ ദൈവത്തെപ്പറ്റിയുള്ള ഒരു ബോധമെങ്കിലുമില്ലാത്ത സമൂഹങ്ങളില്ല. ``മനുഷ്യര്‍ ഒരേ സമുദായമല്ലാതെ ആയിരുന്നില്ല, എന്നിട്ട്‌ അവര്‍ഭിന്നിക്കുകയാണുണ്ടായത്‌'' (വി. ഖു. 10:19)
ഏകദൈവത്തില്‍ വിശ്വസിക്കുകയും ആ ദൈവത്തെ മാത്രം ആരാധിക്കുകയും ചെയ്‌തിരുന്ന ആദിമ മനുഷ്യസമൂഹം കാലാ ന്തരത്തില്‍ ഭിന്നിക്കുകയാണുണ്ടായത്‌. കൂടെക്കൂടെ പൈശാചിക പ്രേരണകളും വ്യാമോഹങ്ങളും ദേഹേച്‌ഛകളും പലതരം ദൈവ സങ്കല്‍പങ്ങള്‍ കെട്ടിച്ചമച്ചുണ്ടാക്കാന്‍ പ്രേരണനല്‍കി. ബഹുദൈ വവിശ്വാസത്തില്‍നിന്ന്‌ അനുക്രമമായി ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വന്നതാ ണ്‌ ഏക ദൈവവിശ്വാസമെന്ന വാദം ഒരിക്കലും ശരിയല്ല. തെളിവുകളുടെ യാതൊരു പിന്‍ബലവുമതിന്നില്ല. യുക്‌തിയും അതിനെ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. വാസ്‌തവം മറിച്ചാണ്‌. ഏകദൈവവിശ്വാസ മാണ്‌ ആദ്യമേയുള്ളത്‌. അതില്‍ നിന്ന്‌ ജനങ്ങള്‍ ബഹുദൈവവിശ്വാസത്തിലേക്ക്‌ വ്യതിചലിക്കുകയാണുണ്ടായത്‌. -പ്രവാചകന്മാ രും വേദഗ്രന്ഥങ്ങളുമെല്ലാം, ബഹുദൈവവിശ്വാസങ്ങളിലേക്ക്‌ വഴുതിപ്പോയ ജനങ്ങളെ, ഏകദൈവവിശ്വാസത്തിലേക്ക്‌ ക്ഷണിക്കുകയാണ്‌ ചെയ്‌തിട്ടുള്ളത്‌. 
പ്രവാചകന്മാര്‍ ദൈവാവതാരങ്ങളല്ല
പരലോക ജീവിതത്തെപ്പറ്റി മുന്നറിയിപ്പും, സുവിശേഷവും നല്‍കുവാനും, അല്ലാഹുവിന്‍െറ അനുഗ്രഹങ്ങളെപ്പറ്റി അനുസ്‌മ രിപ്പിക്കുവാനും അവനെ മാത്രമേ ആരാധിക്കുവാന്‍ പാടുള്ളുവെ ന്ന്‌ മനുഷ്യരെ ധരിപ്പിക്കുവാനും, ദൈവദൂതന്മാരെ അല്ലാഹു മനു ഷ്യരില്‍ നിന്ന്‌ തന്നെ നിയോഗിക്കുകയും അവര്‍ മുഖേന വേദഗ്ര ന്ഥങ്ങള്‍ എത്തിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്‌തു. ഈ വിധത്തില്‍ എല്ലാ സമുദായങ്ങളിലും ദൈവദൂതന്മാര്‍ നിയുക്‌തരായിട്ടുണ്ട്‌. മനുഷ്യരെ യാതൊരു മാര്‍ഗനിര്‍ദേശവുമില്ലാതെ, ഇഷ്‌ടംപോലെ വിഹരിക്കുവാനും തപ്പിത്തടയാനും വിട്ടിരിക്കയല്ല. അവരില്‍ നി ന്ന്‌ അല്ലാഹു തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഉത്തമരും വിശ്വസ്‌തരും സത്യസന്ധരുമായവര്‍ക്ക്‌, ദിവ്യബോധനം നല്‍കി ദൈവദൂതന്മാരായി നിയോഗിക്കുകയും ചെയ്‌തു. മനുഷ്യാരംഭം മുതല്‍ അല്ലാഹു സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ള നടപടിക്രമമാണിത്‌. മനുഷ്യരെ സംബന്‌ധിച്ചിടത്തോളം ഇത്‌ ഏറ്റവും വലിയ ഒരനുഗ്രഹമാണ്‌.
``അല്ലാഹുവെ മാത്രം ആരാധിക്കുക, മറ്റാരാധ്യരെയെല്ലാം വര്‍ജ്‌ജിക്കുക എന്ന ബോധനവുമായി എല്ലാ സമുദായങ്ങളിലേ ക്കും നാം പ്രവാചകന്മാരെ അയച്ചിട്ടുണ്ട്‌'' എന്ന്‌ ഖുര്‍ആന്‍ പറയുന്നു (16: 86)
അധര്‍മ്മം കൊടികുത്തി വാഴുകയും, സാക്ഷാല്‍ സ്രഷ്‌ടാവാ യ ദൈവത്തിന്‌ പുറമെ മനുഷ്യര്‍ പല ദൈവങ്ങളെയും സങ്കല്‍ പിച്ചുണ്ടാക്കി ആരാധിക്കുകയും, നന്മയുടെ സ്‌ഥാനം തിന്മ കരസ്‌ഥമാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സ്‌ഥിതിവിശേഷം സംജാതമാകുകയും ചെയ്‌തിട്ടുള്ള ഘട്ടങ്ങളില്‍ മനുഷ്യരെ നേര്‍മാര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്ക്‌ നയിക്കുവാന്‍ ദിവ്യബോധനം നല്‍കിക്കൊണ്ട്‌ ദൈവദൂതന്മാരെ അല്ലാ ഹു മനുഷ്യരില്‍ നിന്ന്‌ തന്നെ നിയോഗിച്ചുപോന്നു. ധര്‍മ്മ പുനസ്‌ഥാപനത്തിന്‌ ദൈവം മനുഷ്യനായി അവതരിക്കുന്നു എന്ന തെറ്റിദ്ധാരണ, പ്രവാചകന്മാരെപ്പറ്റി പില്‍ക്കാലത്തുണ്ടായ അതിര്‍കവിഞ്ഞ ചിന്താഗതികളില്‍ നിന്ന്‌ ഉടലെടുത്തതാവാം. പ്രവാചകന്മാര്‍ വെറും ഉപദേഷ്‌ടാക്കള്‍ മാത്രമായിരുന്നില്ല. ഉപദേശങ്ങള്‍ ജീവിതത്തില്‍ പ്രയോഗവത്‌കരിച്ച്‌ മാതൃക കാണിക്കേണ്ടവരുമാണ്‌. മനുഷ്യ പ്രകൃതിക്കും സ്വഭാവത്തിനും അനുയോജ്യമായ നിയമ ങ്ങളും തത്വങ്ങളുമാണ്‌ തങ്ങളുപദേശിക്കുന്നതെന്ന്‌ ജീവിതത്തിലൂടെ തെളിയിക്കേണ്ടവരാണ്‌. അതുകൊണ്ട്‌ അവര്‍ മനുഷ്യര്‍ തന്നെ ആയിരിക്കണം. അതിന്‌ മനുഷ്യപ്രകൃതി യില്‍നിന്ന്‌ തി കച്ചും ഭിന്നരായ `മാലാഖ'മാരോ സാക്ഷാല്‍ ദൈവം തന്നെയോ മനുഷ്യരൂപം പൂണ്ട്‌ മനുഷ്യര്‍ക്കിടയില്‍ ജീവിച്ചിട്ട്‌ കാര്യമില്ല. മാലാഖമാരുടെ ജീവിതം അവര്‍ക്ക്‌ മാത്രമെ പിന്തുടരാന്‍ കഴിയൂ.
ദൈവത്തെ സംബന്‌ധിച്ചിടത്തോളം മനുഷ്യജന്മം സ്വീകരിക്കുകയോ മനുഷ്യരൂപം കൈക്കൊള്ളുകയോ ചെയ്യുന്നത്‌ അവ ന്‍െറ പരിശുദ്ധ ഗുണങ്ങള്‍ക്ക്‌ യോജിച്ചതല്ല. ഭ്രൂണാവസ്‌ഥയിലും ശൈശവത്തിലും ബാല്യത്തിലും മറ്റു ജീവിതഘട്ടങ്ങളിലുടനീ ളവും മനുഷ്യരെ ആശ്രയിച്ചു ജീവിക്കേണ്ടുന്ന ഒരു ഗതികേട്‌ പരാശ്രയമില്ലാത്ത ദൈവത്തിനുണ്ടായിക്കൂടാ. ഊണും ഉറക്കവും ഭാര്യയും സന്താനവും ഉള്ള ദൈവം സ്‌ഥിര ശ്രദ്ധനോ പരസ്വാധീനമുക്‌തനോ ആവുകയില്ല. അതിനാല്‍ ദൈവം മനുഷ്യനായി അവതരിക്കുന്നുവെന്ന സങ്കല്‍പം ദൈവത്തിന്‍െറ മഹത്വത്തിന്‌ കളങ്കമേല്‍പ്പിക്കലാണ്‌. ദൈവദൂതരായ മനുഷ്യരില്‍ പില്‍ക്കാല ത്തെ ജനങ്ങള്‍ ദിവ്യത്വമാരോപിച്ചുവെന്നതാണ്‌ വസ്‌തുത.
ദൈവവിശ്വാസികളായ മനുഷ്യര്‍ തന്നെ ദൈവത്തെപ്പറ്റി പല തരത്തിലുള്ള തെറ്റായ ധാരണകളും വെച്ചുപുലര്‍ത്തുന്നതിനെ വേദഗ്രന്ഥങ്ങളും ദൈവദൂതന്മാരും തിരുത്തുകയും അല്ലാഹുവിനെപ്പറ്റിയുള്ള യഥാര്‍ത്ഥ വിജ്‌ഞാനം മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ നല്‍കുകയും ചെയ്‌തുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാലും കാലാന്തരത്തില്‍ പിശാചി ന്‍െറ പ്രേരണക്കും സ്വന്തം ദേഹേച്‌ഛക്കും വശംവദരായിക്കൊ ണ്ട്‌ പലതരം ദൈവസങ്കല്‍പങ്ങളും മനുഷ്യര്‍ രൂപപ്പെടുത്തിക്കൊ ണ്ടിരുന്നു.
പ്രവാചക പരമ്പരയില്‍ അന്തിമനാണ്‌ മുഹമ്മദ്‌ നബി (e).അദ്ദേഹം മാനവകുലത്തിനാകമാനം നിയുക്‌തനായ പ്രവാചകനാ ണ്‌. അദ്ദേഹത്തിലൂടെ മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ അല്ലാഹു നല്‍കിയ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥമത്രെ ഖുര്‍ആന്‍. അത്‌ യാതൊരുവിധ കൈയേറ്റത്തിനും വിധേയമാവാതെ തനതായ രൂപത്തില്‍ നമ്മുടെ മുമ്പിലുണ്ട്‌. 
മുഹമ്മദ്‌ നബിയെ സംബന്‌ധിച്ച്‌ അദ്ദേഹം ഒരു മനുഷ്യനായ ദൈവദൂതനെന്നല്ലാതെ, ദേവനാണെന്നോ, ദൈവാവതാരമാണെ ന്നോ, ദൈവമാണെന്നോ മുസ്‌ലിംകള്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. അങ്ങ നെ വിശ്വസിക്കുന്നവന്‌ ഇസ്‌ലാമില്‍ സ്‌ഥാനവുമില്ല. `അല്ലാഹുവല്ലാതെ ഒരു ദൈവവുമില്ല' എന്നതാണ്‌ ഇസ്‌ലാമിന്‍െറ പ്രഥമ പ്രതിജ്‌ഞാവാക്യമെങ്കില്‍ `മുഹമ്മദ്‌ അല്ലാഹുവിന്‍െറ ദൂതനാണ്‌' എന്നതാണ്‌ ദ്വിതീയ വചനം. `ഞാന്‍ നിങ്ങളെപ്പോലെ ഒരു മനു ഷ്യന്‍ മാത്രം, എനിക്ക്‌ ദിവ്യബോധനമുണ്ടെന്നേയുള്ളൂ' (വി.ഖു. 19:20) എന്ന്‌ പ്രഖ്യാപിക്കാന്‍ അദ്ദേഹം അല്ലാഹുവിനാല്‍ ശാസിക്കപ്പെട്ടതായി ഖുര്‍ആനില്‍ ഒന്നിലേറെ സ്‌ഥലങ്ങളില്‍ കാണാം. പൂര്‍വ്വ പ്രവാചകന്മാരില്‍ ചിലരെ അവരുടെ അനുയായികള്‍ വാഴ്‌ത്തുന്നതുപോലെ നിങ്ങളെന്നെ വാഴ്‌ത്തരുതെന്നും ഞാന്‍ അല്ലാ ഹുവിന്‍െറ ദൂതനും ദാസനും മാത്രമാണെന്നും നബി അനുയായികളെ ഉപദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. ചരമം പ്രാപിക്കുന്നിന്‍െറ തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ തന്‍െറ ഖബര്‍ ആരാധനാലയമാക്കരുതെന്നും ആഘോഷസ്‌ഥലമാക്കരുതെന്നും പലവട്ടം താക്കീതു നല്‍കുക യുണ്ടായി. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവര്‍ ശാപത്തിന്‌ വിധേയരാണെന്ന്‌ മുന്നറിയിപ്പ്‌ നല്‍കുകയും ചെയ്‌തു.
മുസ്‌ലിംകള്‍ മുഹമ്മദ്‌ നബിയെ അന്തിമ പ്രവാചകനും മാ തൃകാപുരുഷനുമെന്ന നിലയില്‍ അങ്ങേയറ്റം ആദരിക്കുന്നു. ലോ കത്തെ മ്പാടുമുണ്ടായിട്ടുള്ള സര്‍വ്വ പ്രവാചകന്മാരെയും വിവേ ചനം കൂടാതെ ആദരിക്കാന്‍ ഖുര്‍ആന്‍ ശാസിക്കുന്നുണ്ട്‌. പക്ഷെ മുഹമ്മദ്‌ നബിയേയോ മറ്റേതെങ്കിലും പ്രവാചകന്മാരെയോ ദൈവാവതാരങ്ങളോ ദിവ്യാംശമുള്ളവരോ ആയി കല്‍പ്പിച്ചു ആ രാധിക്കുവാനോ പ്രാര്‍ഥിക്കുവാനോ പാടുള്ളതല്ല.

മുസ്‌ലിംകള്‍ മുഹമ്മദ്‌ നബിയെ അന്തിമ പ്രവാചകനും മാ തൃകാപുരുഷനുമെന്ന നിലയില്‍ അങ്ങേയറ്റം ആദരിക്കുന്നു. ലോ കത്തെ മ്പാടുമുണ്ടായിട്ടുള്ള സര്‍വ്വ പ്രവാചകന്മാരെയും വിവേ ചനം കൂടാതെ ആദരിക്കാന്‍ ഖുര്‍ആന്‍ ശാസിക്കുന്നുണ്ട്‌. പക്ഷെ മുഹമ്മദ്‌ നബിയേയോ മറ്റേതെങ്കിലും പ്രവാചകന്മാരെയോ ദൈവാവതാരങ്ങളോ ദിവ്യാംശമുള്ളവരോ ആയി കല്‍പ്പിച്ചു ആ രാധിക്കുവാനോ പ്രാര്‍ഥിക്കുവാനോ പാടുള്ളതല്ല.