ഖുര്‍ആന്‍ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ദൈവം

``അല്ലാഹു അവനല്ലാതെ വേറെ ആരാധ്യനില്ല. ജീവനുള്ള വന്‍; സ്വയംപര്യാപ്‌തനായ സര്‍വ്വ നിയന്താവ്‌. അവനെ ഒരു വിധ മയക്കവും ഉറക്കവും ബാധിക്കുന്നില്ല. ആകാശങ്ങളിലും ഭൂമിയിലുമുള്ളതെല്ലാം അവന്‍െറതാണ്‌. അവന്‍െറ അനുവാദമില്ലാതെ അവന്‍െറയടുത്ത്‌ ശുപാര്‍ശ ചെയ്യുന്നവന്‍ ആരുണ്ട്‌? അവരുടെ മുന്നിലുള്ളതും പിന്നിലുള്ളതും അവന്ന്‌ അറിയാം. അവന്‍െറ അറിവില്‍നിന്ന്‌ അവന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചതലാതെ അവര്‍ യാതൊന്നും അറിയുന്നില്ല. അവന്‍െറ സിംഹാസനം ആകാശഭൂമികളെ ഉള്‍ ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അവയുടെ സംരക്ഷണം അവന്‌ ഭാരമല്ല. അവ ന്‍ അത്യുന്നതനും മഹത്വമേറിയവനുമാകുന്നു'' (വി.ഖു. 2: 255)
ദൈവത്തെ കേവലം ഒരു `ശക്‌തി'യായി അവതരിപ്പിക്കുക പതിവുണ്ട്‌. `നിര്‍ഗുണ പരമാത്‌മാ' എന്ന്‌ പറയും പോലെ യാതൊരു ഗുണങ്ങളുമില്ലാത്ത അന്ധമായ ഒരു ശക്‌തിയാണ്‌ ദൈവം എന്ന്‌ അനുമാനിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ അവനെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. അവര്‍ അവനേക്കാള്‍ ഉയര്‍ന്നവരാണ്‌. അവര്‍ക്ക്‌ വ്യക്‌തിത്വമുണ്ട്‌. ജീവ നുണ്ട്‌. ഗുണങ്ങളുണ്ട്‌. ചിന്തിക്കുവാനും മനസ്സിലാക്കുവാനും ഉള്ള കഴിവുകളുണ്ട്‌. വികാരവിചാരങ്ങളുണ്ട്‌. എന്നാല്‍ അവരുടെ സങ്ക ല്‍പത്തില്‍ ദൈവം ജീവനില്ലാത്ത, വിചാരവികാരങ്ങളില്ലാത്ത, ബുദ്ധിയും വിജ്‌ഞാനവുമില്ലാത്ത അന്ധമായ ഒരു നിര്‍ഗ്ഗുണ `ശക്‌ തി' മാത്രമാണ്‌. അപ്പോള്‍ മനുഷ്യന്‍ ദൈവത്തേക്കാള്‍ ഉയര്‍ന്ന നിലയിലാണ്‌! മനുഷ്യന്‍െറ അഹന്തക്ക്‌ പോഷണം നല്‍കുന്ന ഒരു ദൈവസങ്കല്‍പമാണിത്‌.
എന്നാല്‍ പരിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ദൈവം -അല്ലാഹു- തീര്‍ത്തും വ്യത്യസ്‌തനാണ്‌. `ജീവനുള്ളവന്‍; `ഒരി ക്കലും മരിക്കാത്ത ജീവനുള്ളവന്‍'; ``ഒരിക്കലും മരിക്കാതെ ജീവിക്കുന്നവനില്‍ നിങ്ങള്‍ ഭരമേല്‍പിക്കുക, അവന്‍െറ സ്‌തുതി പ്രകീ ര്‍ത്തനം ചെയ്യുക'' (വി.ഖു.25:58) സൃഷ്‌ടികളുടെ ജീവനില്‍ നിന്നും ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും വിഭിന്നമാണ്‌ അവന്‍േറത്‌.
`അവനെപ്പോലെ യാതൊന്നുമില്ല' (വി.ഖു. 42:11) എന്നത്‌ അവന്‍െറ എല്ലാ ഗുണങ്ങള്‍ക്കും ബാധകമാണ്‌. അവന്‍ പരാശ്ര യമുക്‌തനാണ്‌. സ്വയംപര്യാപ്‌തനാണ്‌. എല്ലാവരും അവനെ ആശ്രയിക്കുന്നു. അവന്‍ ആരെയും ഒന്നിനെയും ആശ്രയിക്കുന്നില്ല: ഒരു മയക്കവും ഉറക്കവും ബാധിക്കാതെ എപ്പോഴും എല്ലാം അറിഞ്ഞുകൊണ്ടും എല്ലാം നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടും സര്‍വ്വഥാ ജാഗ രൂകനാണ്‌ അവന്‍. അതുകൊണ്ടാണ്‌ ഭൂമിയും സൂര്യനും ചന്ദ്രനും അനന്തമായ ആകാശത്ത്‌ പരന്നുകിടക്കുന്ന കോടാനുകോടി നക്ഷത്രങ്ങളും എല്ലാം പരസ്‌പരം കൂട്ടിമുട്ടാതെ, വ്യവസ്‌ഥാപിതമായി ചലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌.
`തീര്‍ച്ചയായും അല്ലാഹു ആകാശങ്ങളെയും ഭൂമിയെയും നീങ്ങിപ്പോകാതെ പിടിച്ചുനിര്‍ത്തുന്നു. അവയെങ്ങാനും നീങ്ങിപ്പോയാല്‍ അവനല്ലാതെ ആര്‍ക്കും അവയെ പിടിച്ചുനിര്‍ത്താന്‍ സാധ്യമാകയില്ല' (വി.ഖു. 35:41) ആകര്‍ഷണ ശക്‌തിയെപറ്റിയും പ്രകൃതിയെപ്പറ്റിയുമെല്ലാം പല സിദ്ധാന്തങ്ങളും നമുക്ക്‌ ആവിഷ്‌കരിക്കാം. പക്ഷെ, അവസാന വിശകലനത്തില്‍ എല്ലാ വസ്‌തു ക്കളും ഏകനായ സ്രഷ്‌ടാവിലേക്ക്‌ വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നു. ഒരു വസ്‌തുവിനും സ്വയം നിലവില്‍ വരാനോ നിലനില്‍ക്കാനോ സാദ്ധ്യമല്ല. ഏറ്റവും ചെറിയത്‌ മുതല്‍ ഏറ്റവും വലിയതു വരെയുള്ള എല്ലാ വസ്‌തുക്കള്‍ക്കും ഒരു `റബ്ബ്‌' (സൃഷ്‌ടിച്ച്‌ പരിപാലിച്ച്‌ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക്‌ വളര്‍ത്തിക്കൊണ്ടുവരുന്ന നാഥന്‍) കൂടാതെ നിലവില്‍ വരാനോ നിലനില്‍ക്കുവാനോ സാധ്യമല്ല തന്നെ. മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ അറ്റം കാണാന്‍ കഴിയാത്ത ഈ ദൃശ്യപ്രപഞ്ചത്തിന്‍െറ യും അതിനപ്പുറമുള്ളതിന്‍െറയുമെല്ലാം സ്രഷ്‌ടാവും പരിപാലക നുമായ അല്ലാഹുവിന്‍െറ അറിവില്‍നിന്നും കഴിവില്‍നിന്നും നിയ ന്ത്രണത്തില്‍ നിന്നും ഒരു പരമാണുവോ, അതിലും നിസ്സാരമായതുപോലുമോ ഒഴിവായിപ്പോവുകയുമില്ല.
`അല്ലാഹുവിന്‍െറ സിംഹാസനം ആകാശങ്ങളെയും ഭൂമിയെ യും ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നു'വെന്ന്‌ പറഞ്ഞത്‌ അവന്‍െറ അധികാരവ്യാപ്‌തിയെ കുറിക്കുന്നു. ഈ ലോകത്തിന്‍െറ സ്രഷ്‌ടാവെന്ന പോ ലെ അതിന്‍െറ നിയന്താവുമവന്‍ തന്നെ. സൃഷ്‌ടിക്കുന്നത്‌ ഒരു ദൈവവും സംരക്ഷിക്കുന്നത്‌ ഒരു ദൈവവും സംഹരിക്കുന്നത്‌ മറ്റൊരു ദൈവവുമല്ല. അത്തരം തെറ്റുധാരണകള്‍ ദൂരീകരിക്കാനാണ്‌ `അവയുടെ സംരക്ഷണം അവന്‌ ഭാരമല്ല', എന്ന്‌ പറഞ്ഞ ത്‌. വ്യത്യസ്‌ത ദൈവങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്‌ ഈ അനന്ത കോടി ഗോളങ്ങള്‍ നീങ്ങുന്നതെങ്കില്‍ അരാജകത്വം കൊണ്ട്‌ അവ എന്നോ നശിച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ദൈവങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള മല്‍സരങ്ങളും അധികാര വടംവലിയും ലോകത്തിന്‍െറ നാശത്തില്‍ കലാശിച്ചിരിക്കും. `അവയില്‍ അല്ലാഹുവിന്‌ പുറമെ ദൈവങ്ങളുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കില്‍ അവ തകര്‍ന്നിട്ടുണ്ടാവും' (വി. ഖു. 21: 22) എന്ന ഖുര്‍ആന്‍ വചനം ദൈവത്തിന്‍െറ ഏകത്വം തെളിയിക്കുന്ന യുക്‌തിപരമായ സമര്‍ഥനമാണ്‌.



``ആകാശങ്ങളിലും ഭൂമിയിലുമുള്ളതെല്ലാം അവന്‍െറ പരിശുദ്ധിയെ പ്രകീര്‍ത്തനം ചെയ്യുന്നു. അവന്‍ പ്രതാപശാലിയും അഗാധജ്‌ഞനുമത്രെ. ആകാശങ്ങളിലെയും ഭൂമിയിലെയും പരമാധിപത്യം അവനുള്ളതാണ്‌. അവന്‍ ജീവിപ്പിക്കുകയും മരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവന്‍ എല്ലാറ്റിനും കഴിവുള്ളവനാണ്‌. അവനാ ണ്‌ ആദിമന്‍ അവനാണ്‌ അന്തിമന്‍. പ്രത്യക്ഷനും പരോക്ഷനുമായവനും അവന്‍ തന്നെ. അവന്‍ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പൂര്‍ണ്ണമായി അറിയുന്നവനാണ്‌'' (വി.ഖു. 57: 1-3).
സ്രഷ്‌ടാവായ അല്ലാഹുവിന്‍െറ സത്ത അവന്‍െറ സൃഷ്‌ടിക ളില്‍ നിന്ന്‌ വേറിട്ടു നില്‍ക്കുന്നു. സൃഷ്‌ടിയില്‍ ലയിച്ച്‌ വിമുക്‌തനാകാന്‍ സാധിക്കാത്ത, സര്‍വ്വത്തിലും വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്ന ഒരു അന്ധമായ ശക്‌തിയായി മാത്രം ദൈവത്തെ സങ്കല്‍പിക്കുന്നത്‌ ദൈവത്തെ നി ഷേധിക്കുന്നതിന്‌ തുല്യമാണ്‌. ഭൗതികവാദികള്‍ പ്രകൃതിയെന്ന്‌ പറയുമ്പോള്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതും അദൈ്വതക്കാരുടെ ദൈവവും തമ്മില്‍ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല. പക്ഷെ, അവരുടെ ഈ സങ്കല്‍പം വാസ്‌തവത്തില്‍ ബഹുദൈവാരാധന യിലേക്ക്‌ അവരെ എത്തിക്കുന്നു. എല്ലാ വസ്‌തുക്കളിലും ദൈവി കാംശം കുടികൊള്ളുന്നുവെന്നും അതുകൊണ്ട്‌ എന്തിനെ ആരാധിച്ചാലും അതെല്ലാം ദൈവത്തിനുള്ള ആരാധനയാണെന്നും അവരില്‍ ചിലര്‍ വാദിക്കുന്നു.
അല്ലാഹു അവന്‍െറ സൃഷ്‌ടികളില്‍ ലയിച്ച്‌ വ്യാപിച്ച്‌ കിടക്കുകയല്ല, അവന്‍െറ സത്ത സൃഷ്‌ടിയില്‍ നിന്ന്‌ വേറിട്ട്‌ നില്‍ക്കുന്നു. പക്ഷെ, അവന്‍െറ അറിവും കഴിവും എല്ലാറ്റിനെയും ചൂഴ്‌ന്ന്‌ നില്‍ ക്കുന്നു. സ്‌ഥല-കാലപരിധികള്‍ക്ക്‌ അതീതനായ അല്ലാഹു നിങ്ങള്‍ എവിടെയായാലും നിങ്ങളുടെ കൂടെയുണ്ട്‌താനും. ഭൂമിയുടെ അന്തര്‍ഭാഗത്തോ ആകാശങ്ങളുടെ വിദൂരതയിലോ യാ തൊന്നും അവന്‍െറ അറിവും കഴിവും വലയം ചെയ്യാത്തതായിട്ടില്ല.
ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്‌ ഒരു തുടക്കമുണ്ട്‌. അതിന്‌ അനാദിത്വമില്ല. ആരുടെ കല്‍പന പ്രകാരം പ്രപഞ്ചം നിലവില്‍ വന്നോ ആ സ്രഷ്‌ ടാവാണ്‌ അനാദിയുള്ളവന്‍. എല്ലാം നശ്വരമാണ്‌. അവന്‍ മാത്രമാണ്‌ അനശ്വരന്‍. അവന്‍െറ ദൃഷ്‌ടാന്തങ്ങളില്‍ കൂടി അവന്‍ പ്രത്യക്ഷനാണ്‌്‌. യഥാര്‍ഥത്തില്‍ അദൃശ്യനുമാണ്‌. അദൃശ്യനായ ആ സ്രഷ്‌ടാവ്‌, പ്രപഞ്ച പരിപാലകനായ അല്ലാഹു, അവന്‍ മാത്രമാ ണ്‌ ദൈവം; അവന്‍ മാത്രമാണ്‌ ആരാധ്യന്‍, അവനെ നേര്‍ക്കുനേരെ, യാതൊരു ഇടയാളരുമില്ലാതെ, യാതൊരു പ്രതീകവുമില്ലാതെ ആരാധിക്കുക. `രാവും പകലും സൂര്യനും ചന്ദ്രനും അവ ന്‍െറ ദൃഷ്‌ടാന്തങ്ങളില്‍ പെട്ടതാണ്‌. സൂര്യന്നും ചന്ദ്രന്നും നിങ്ങള്‍ സാഷ്‌ടാംഗം ചെയ്യരുത്‌; അവയെ സൃഷ്‌ടിച്ച അല്ലാഹുവിന്നുമാത്രം സാഷ്‌ടാംഗം ചെയ്യുക, നിങ്ങള്‍ അവനെയാണ്‌ ആരാധിക്കുന്നതെങ്കില്‍'' (വി.ഖു. 41: 27).
പിതാവല്ല; പുത്രനുമല്ല
ദൈവത്തെ പിതാവായും പുത്രനായും സങ്കല്‍പിക്കുന്നതി നെ ഖുര്‍ആന്‍ നിശിതമായി എതിര്‍ത്തിട്ടുണ്ട്‌. ഖുര്‍ആനിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ ഒരു സൂറ (അദ്ധ്യായ)ത്തിലെ ആശയം ഇവിടെ പകര്‍ത്തുന്നു;
``പ്രഖ്യാപിക്കുക, അവന്‍ അല്ലാഹുവാണ്‌്‌. ഏകനാണ്‌. അല്ലാ ഹു അഖിലത്തിന്നും ആശ്രയവും പരാശ്രയമില്ലാത്തവനുമാകു ന്നു. അവന്‍ ജനിപ്പിച്ചിട്ടില്ല; അവന്‍ ജാതനുമല്ല. അവനുതുല്യമായി യാതൊന്നുമില്ല'' (വി.ഖു. സൂറ: 112)
അല്ലാഹുവിന്‍െറ നിസ്‌തുലതയും ഏകത്വവും, അവന്‍െറ സത്തയിലും ഗുണങ്ങളിലും ആസ്‌തിക്യത്തിലും പ്രവര്‍ത്തനങ്ങ ളിലും എല്ലാം ബാധകമാണ്‌. അവന്‌ ഒരു സന്താനവുമില്ല; അവന്‍ ആരുടെയും സന്താനവുമല്ല. സന്താനത്തിന്‌ പിതാവിന്‍െറ ഗുണ ങ്ങളും കഴി വുകളും ഏറെക്കുറെയുണ്ടായിരിക്കും. ചിലപ്പോള്‍ ചില വിഷയങ്ങളില്‍ പിതാവിനേക്കാള്‍ കഴിവുകള്‍ ഉണ്ടായേക്കും. ആരെയും അല്ലാഹുവിന്‍െറ `പുത്രന്‍' എന്ന്‌ ഒരു അലങ്കാര രൂപ ത്തില്‍പോലും വിശേഷിപ്പിക്കുവാന്‍ പരിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ അനുവ ദിക്കുന്നില്ല. `അവന്‍ പറയുന്നു. പരമകാരുണികന്‍ ഒരു സന്താന ത്തെ കൈക്കൊണ്ടിട്ടുണ്ടെന്ന്‌. ആകാശങ്ങള്‍ പൊട്ടിപ്പൊളിയുക യും ഭൂമി പിളരുകയും പര്‍വ്വതങ്ങള്‍ തകര്‍ന്നുവീഴുകയും ചെയ്യുമാറുള്ള ഒരു മഹാപാതകമാണ്‌ നിങ്ങള്‍ ചെയ്‌തിട്ടുള്ളത്‌; പരമകാരുണികന്‌ ഒരു സന്താനത്തെ ആരോപിക്കുകവഴി. സന്താനത്തെ സ്വീകരിക്കുക പരമകാരുണികന്‌ ഭൂഷണമല്ല. ആകാശ ഭൂമികളിലുള്ള ഏവരും പരമകാരുണികന്‍െറ അടുക്കല്‍ ഒരു ദാസനായി വരാതിരിക്കില്ല'' (വി.ഖു. 19: 88-92).
വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍െറ അവതരണോദ്ദേശ്യങ്ങളില്‍ ഒന്ന്‌ `ദൈ വപുത്രാ'രോപണം നടത്തിയവര്‍ക്ക്‌ മുന്നറിയിപ്പ്‌ കൊടുക്കലാണ്‌. ഖുര്‍ആന്‍െറ അവതരണോദ്ദേശ്യത്തെപ്പറ്റി അല്ലാഹു പറയുന്നു: ``അല്ലാഹു ഒരു സന്താനത്തെ കൈക്കൊണ്ടു എന്നു പറയുന്നവര്‍ ക്ക്‌ മുന്നറിയിപ്പ്‌ കൊടുക്കുവാന്‍വേണ്ടിയും. അതിനെക്കുറിച്ച്‌ അവര്‍ക്ക്‌ ഒരറിവുമില്ല; അവരുടെ പിതാക്കള്‍ക്കുമില്ല. അവരുടെ വായില്‍ നിന്ന്‌ പുറപ്പെടുന്ന വാക്ക്‌ മഹാപാതകം തന്നെ. അവര്‍ അസത്യമല്ലാതെ പറയുന്നില്ല'' (വി.ഖു. 18: 4,5).
ഒരു അലങ്കാര രൂപതില്‍ പോലും പറയാന്‍ പാടില്ലാത്ത ഒരു പ്രയോഗമാണ്‌ `ദൈവപുത്രന്‍' എന്നത്‌. സൃഷ്‌ടികള്‍ എത്ര വലിയവരായാലും അല്ലാഹുവിന്‍െറ ദാസന്‍ എന്ന നിലയില്ലാതെ അതിന്നപ്പുറമുള്ള ഒരു ബന്ധം അല്ലാഹുവിനോട്‌ ഉണ്ടായിരിക്കുവാന്‍ പറ്റുകയില്ല. അല്ലാഹുവിന്‍െറ കല്‍പനപ്രകാരം നിലവില്‍ വരികയും നിലനില്‍ക്കുകയും അവന്‍െറ കല്‍പനപ്രകാരം നശി ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അല്ലാഹുവിന്‍െറ സൃഷ്‌ടിയെ അവന്‍െറ പു ത്രനായി ആരോപിച്ചുകൂടാത്തതാണ്‌. പുത്രന്‌ പിതാവിന്‍െറമേല്‍ സ്വാധീനവും അവകാശങ്ങളും, ചിലപ്പോള്‍ അധികാരവുമുണ്ടായിരിക്കും. പിതാവിനെ വിശ്രമിക്കുവാന്‍ വിട്ട്‌ പൂര്‍ണ്ണമായ അധികാരവും നിയന്ത്രണവും കയ്യേല്‍ക്കുവാനും പുത്രന്‌ സാധിക്കും. അല്ലാഹുവിന്‌ തുല്യനെയോ അതിലും ഉപരിയായവനെയോ ആരോപിക്കലാണ്‌ ദൈവപുത്ര സങ്കല്‍പം കൊണ്ടുണ്ടായിത്തീരുന്നത്‌. അല്ലാഹുവിന്‍െറ പരിശുദ്ധിക്കും നിസ്‌തുലതക്കും ഏക ത്വത്തിനും ഒട്ടും യോജിക്കാത്ത ``ദൈവപുത്ര ന്‍' എന്ന സങ്കല്‍പത്തെ പരിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ വളരെ ശക്‌തിയായി തിരസ്‌കരിക്കുന്നു. ആവര്‍ത്തിച്ചാവര്‍ത്തിച്ച്‌ വിമര്‍ശിക്കുന്നു. ``അവര്‍ പറയു ന്നു: `അല്ലാഹു ഒരു സന്താനത്തെ വരിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന്‌. അവന്‍ എത്ര പരിശുദ്ധന്‍! ആകാശങ്ങളിലും ഭൂമിയിലുമുള്ളതെല്ലാം അവ ന്‍െറതാണ്‌. എല്ലാം അവന്‌ കീഴ്‌പ്പെട്ടതാണ്‌. ആകാശങ്ങളെയും ഭൂമിയെയും മുന്‍ മാതൃകയില്ലാതെ സൃഷ്‌ടിച്ചവന്‍, അവന്‍ ഒരു കാര്യം വിധിച്ചാല്‍ `ഉണ്ടാവുക' എന്ന്‌ അതിനോട്‌ അവന്‍ പറയു ക മാത്രം മതി; അപ്പോള്‍ അതുണ്ടാകുന്നു'' (വി.ഖു. 2: 116, 117).
പരമകാരുണികനും കരുണാനിധിയും
``അവനത്രെ അല്ലാഹു, അവനല്ലാതെ ഒരു ദൈവവുമില്ല. അദൃശ്യത്തെയും ദൃശ്യത്തെയും അറിയുന്നവന്‍. അവന്‍ പരമകാരുണികനും കരുണാനിധിയുമാണ്‌'' (വി. ഖു. 59: 22).
സാക്ഷാല്‍ ദൈവം ഉത്തമമായ അനേക നാമങ്ങളില്‍ അറിയ പ്പെടുന്നു. ആ നാമങ്ങള്‍ അവന്‍െറ ഗുണങ്ങളെ പ്രതിനിധാനംചെയ്യുന്നു. ആ നാമങ്ങളെ വ്യത്യസ്‌ത ദൈവങ്ങളായി സങ്കല്‍പിക്കുന്ന ഭീമമായൊരബദ്ധം പല സമുദായങ്ങളിലുമുണ്ട്‌. ഖുര്‍ആ നില്‍ ഏറ്റവുമധികം ആവര്‍ത്തിക്കപ്പെട്ട രണ്ട്‌ പരിശുദ്ധ നാമങ്ങളാ ണ്‌ `റഹ്‌മാനും' `റഹീമും'; `പരമ കാരുണികനും കരുണാനിധി യും'.
പരിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനില്‍ `അര്‍റഹ്‌മാന്‍' എന്ന ഒരദ്ധ്യായം തന്നെയുണ്ട്‌. അത്‌ തുടങ്ങുന്നതെങ്ങിനെയാണ്‌: `പരമകാരുണികന്‍. അവന്‍ ഖുര്‍ആന്‍ പഠിപ്പിച്ചു. മനുഷ്യനെ സൃഷ്‌ടിച്ചു. സംസാരം പഠിപ്പിച്ചു'. (55: 1-4).
അവന്‍െറ അപാരമായ കാരുണ്യം കൊണ്ടാണ്‌ അവന്‍ മനു ഷ്യരെ സൃഷ്‌ടിച്ചതും അവര്‍ക്ക്‌ ആശയ വിനിമയം ചെയ്യാനുള്ള കഴിവ്‌ നല്‍കിയതും അവര്‍ക്ക്‌ നേര്‍മാര്‍ഗം കാണിച്ചുകൊടുക്കുവാന്‍ പ്രവാചകന്മാരെ നിയോഗിച്ചതും ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിച്ചതും, അന്തിമമായി പരിശുദ്ധഖുര്‍ആന്‍ അവതരിപ്പിച്ചതുമെല്ലാം. അവന്‍െറ അനുഗ്രഹങ്ങളെ എണ്ണിക്കണക്കാക്കുവാന്‍ സാധ്യമല്ല. കരുണയുടെ ഉറവിടമായി അവന്‍െറ കരുണയുടെ ഒരു ശതമാനം മാത്രമാണ്‌ ലോകത്തുള്ള എല്ലാ കാരുണ്യത്തിന്‍െറ യും അടിസ്‌ഥാനം എന്നത്രെ നബി(e) വിശദീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്‌.
പരമകാരുണികന്‍ മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങള്‍ പൊറുക്കുവാനും അവരുടെ പശ്‌ചാത്താപം സ്വീകരിച്ച്‌ അവരെ അനുഗ്രഹിക്കു വാനും സദാ സന്നദ്ധനായി നില്‍ക്കുന്നു. മുഹമ്മദ്‌ നബി (e)യുടെ കാലത്ത്‌ മക്കയിലെ ബഹുദൈവാരാധകന്മാര്‍ അല്ലാഹുവില്‍ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ, അല്ലാഹുവിന്‍െറ ഈ വിശേഷണത്തെ `പരമകാരുണികന്‍' എന്ന നാമത്തെ- സ്വീകരിക്കുവാന്‍ അവര്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ല. കാരണം, അല്ലാഹു പരമകാരുണികനാണെങ്കില്‍ പിന്നെ അല്ലാഹുവിനു പുറമെ അവര്‍ വിളിച്ചു പ്രാര്‍ഥിക്കുകയും ആരാധിക്കുകയും ചെയ്‌തിരുന്ന ഇടയാളന്മാരൊന്നും ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ. അവര്‍ ധരിച്ചിരുന്നത്‌, പാപികളായിരുന്ന അവരോട്‌ അല്ലാഹുവിന്‌ അതിയായ വെറുപ്പും ദേഷ്യവും ആണെ ന്നും ഒരിക്കലും അവരോട്‌ അവന്‍ കാരുണ്യം കാണിക്കുകയുമില്ലെന്നുമായിരുന്നു. എന്നാല്‍ അല്ലാഹു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്‌ നോ ക്കു: ``പറയുക, തങ്ങളുടെ ആത്മാക്കളോട്‌ അതിക്രമം പ്രവര്‍ത്തിച്ച എന്‍െറ അടിമകളേ, അല്ലാഹുവിന്‍െറ കാരുണ്യത്തെക്കുറിച്ച്‌ നിങ്ങള്‍ നിരാശപ്പെടരുതേ. നിശ്‌ചയമായും അല്ലാഹു എല്ലാ പാപ ങ്ങളും പൊറുത്തുകൊടുക്കുന്നു. തീര്‍ച്ചയായും അവനത്രെ പൊറുത്തുകൊടുക്കുന്നവനും കരുണാനിധിയും. നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിലേക്ക്‌ പശ്‌ചാത്തപിച്ച്‌ മടങ്ങുകയും അവന്നായി അര്‍പ്പണം നടത്തുകയും ചെയ്യുവിന്‍; നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ ശിക്ഷ വരുന്നതിന്‌ മുമ്പ്‌. പിന്നെ നിങ്ങള്‍ സഹായിക്കപ്പെടുകയില്ല''. (വി.ഖു. 39: 53).
``ആരാണ്‌ അല്ലാഹുവല്ലാതെ പാപങ്ങള്‍ പൊറുക്കുവാന്‍?'' എന്ന അല്ലാഹുവിന്‍െറ ചോദ്യം ഏത്‌ പാപിയായ മനുഷ്യന്നും ആശയം ആശ്വാസവും നല്‍കുന്നു. പശ്‌ചാത്തപിക്കുന്നവരെ ഇവ ന്‍ ഇഷ്‌ടപ്പെടുന്നു. പാപം പൊറുക്കുന്നത്‌ അവന്‌ ഇഷ്‌ടമാണ്‌. പരമകാരുണികനും കരുണാനിധിയുമായ അല്ലാഹു കുറ്റബോധവും പശ്‌ചാത്താപവുമുള്ള ഏതു ദാസന്‍െറയും ഏത്‌ പാപവും പൊറുത്തുകൊടുക്കും. അതിന്‌ മറ്റാരുടെയും ശുപാര്‍ശ വേണ്ട. മാദ്ധ്യസ്‌ഥം വേണ്ട.
ഒരാളുടെ പാപഫലം മറ്റൊരാളനുഭവിക്കേണ്ടി വരിക എന്ന അനീതി ദൈവത്തില്‍ നിന്ന്‌ ഒരിക്കലുമുണ്ടാവില്ല. ദൈവത്തിന്‍െറ മുമ്പിലല്ലാതെ മറ്റൊരാളുടേയും മുമ്പില്‍ ഏറ്റു പറയേണ്ടതുമില്ല; പറഞ്ഞിട്ട്‌ കാര്യവുമില്ല. പിതാവിന്‍െറ പാപം പുത്രനേയോ പുത്ര ന്‍െറ പാപം പിതാവിനേയോ ബാധിക്കില്ല. മനുഷ്യപിതാവിന്‍െറ പാപ ഫലം മനുഷ്യകുലം മുഴുവന്‍ ചുമക്കേണ്ടതാണെന്ന തത്വ ത്തെ ഇസ്‌ലാം ശക്‌തിയുക്‌തം തള്ളിക്കളയുന്നു. മനുഷ്യരുടെ പാപപരിഹാരാര്‍ഥം ദൈവം മനുഷ്യനായവതരിച്ച്‌ സ്വയം ബലിയാവേണ്ടുന്ന ഒരാവശ്യവുമില്ല. പാപിയുടെ മനസ്സ്‌ ശുദ്ധമായിത്തീരുകയും അവന്‌ തന്‍െറ പാപത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ആത്മാര്‍ഥമായ ഖേദമുണ്ടാവുകയും താന്‍ അതാവര്‍ത്തിക്കില്ലെ ന്ന്‌ പ്രതിജ്‌ഞ ചെയ്യുകയും ചെയ്‌താല്‍ തന്നെ മനുഷ്യമനസ്സിന്‍െറ ലോലമായ ചലനങ്ങള്‍ പോലുമറിയാന്‍ കഴിയുന്നവനും കാരുണികനുമായ ദൈവം പാപം പൊറുത്തുകൊടുക്കും.
പാപി തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍ അല്ലാഹുവിനുണ്ടാകുന്ന സന്തോഷാധിക്യം എന്തുമാത്രമാണെന്ന്‌ അനുയായികള്‍ക്ക്‌ ഒരിക്കല്‍ നബി(e) വിശദീകരിച്ചു കൊടുത്തതിങ്ങനെയാണ്‌:
മരുഭൂമിയില്‍ ഒരു മരത്തണലില്‍ വിശ്രമിക്കുന്ന ഒരു പഥികന്‍ നിദ്രയിലാണ്ടുപോകുന്നു. ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍ തന്‍െറ ഒട്ടകത്തെ കാണുന്നില്ല. അതിന്‍െറ പുറത്താണ്‌ അയാളുടെ ആഹാരപാനീയങ്ങളും മറ്റു സാധനങ്ങളും. അറ്റം കാണാത്ത മരുഭൂമിയില്‍ ദാഹ ജലം പോലും നഷ്‌ടപ്പെട്ട്‌ താന്‍ ഒറ്റപ്പെട്ടതില്‍ പരിഭ്രാന്തനായി അയാള്‍ വിവശനായി കഴിയുമ്പോള്‍ അയാളുടെ മുമ്പിലതാ ആ ഒട്ടകം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ഭക്ഷണവും വെള്ളവുമെല്ലാം അതിന്റെ പുറത്തുണ്ട്‌. നഷ്‌ടപ്പെട്ട തന്‍െറ ഒട്ടകത്തെ തിരിച്ചുകിട്ടിയപ്പോള്‍ അയാള്‍ക്കുണ്ടായ സന്തോഷമെത്രയോ അതിനേക്കാള്‍ എത്ര യോ ഇരട്ടിയാണ്‌ പാപിയായ ദാസന്‍ പശ്‌ചാത്തപിക്കുമ്പോള്‍ അല്ലാഹുവിനുണ്ടാകുന്ന സന്തോഷം.
വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനും അതിന്‍െറ ആധികാരിക വ്യഖ്യാതാവാ യ നബിയും അല്ലാഹുവിന്‍െറ കാരുണ്യാതിരേക്‌ത്തേയും പാപികള്‍ക്ക്‌ അവന്‍ ചെയ്യുന്ന മാപ്പിനെയും ആവര്‍ത്തിച്ചാവര്‍ത്തിച്ച്‌ ഊന്നിയൂന്നി പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്‌. പരമകാരുണികന്‍, കരുണാനിധി, പൊറുക്കുന്നവന്‍, മാപ്പ്‌ ചെയ്യുന്നവന്‍, വിട്ടുവീഴ്‌ചചെയ്യുന്നവന്‍, സൗമ്യന്‍, വിശാലന്‍, ഉദാരന്‍ എന്നിങ്ങനെ പരശ്ശതം സ്‌ഥല ങ്ങളില്‍ വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ അല്ലാഹുവിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.
ഏത്‌ നല്ല കാര്യം ചെയ്യുമ്പോഴും മുസ്‌ലിംകള്‍ `ബിസ്‌മി.....' ചൊല്ലിക്കൊണ്ട്‌ തുടങ്ങുന്നു. അങ്ങനെ ചെയ്യാന്‍ അവര്‍ക്ക്‌ നബി(e)യുടെ നിര്‍ദ്ദേശമുണ്ട്‌. ``പരമകാരുണികനും കരുണാനിധിയുമായ അല്ലാഹുവിന്‍െറ നാമത്തില്‍'' എന്നതാണ്‌ `ബിസ്‌മി'. അല്ലാഹുവിന്‍െറ അനുപമവും അളവറ്റതുമായ കരുണ മാത്രമാ ണ്‌ മനുഷ്യന്‌ ആശ്രയം. ആ സ്‌നേഹവായ്‌പും കാരുണ്യവും പിതാവിന്‍െറയും മാതാവിന്‍െറയും സ്‌നേഹത്തേക്കാളും കാരുണ്യത്തേക്കാളും എത്രയോ ഉന്നതമാണ്‌.
കര്‍മ്മഫലം
എന്നാല്‍ നന്മയേയും തിന്മയേയും അസത്യത്തേയും സത്യത്തേയും നീതിയേയൂം അനീതിയേയും ധര്‍മ്മത്തെയും അധര്‍മ്മത്തെയും അല്ലാഹുവിന്‍െറ കാരുണ്യം തുല്യമായി ഗണിക്കുമെന്ന്‌ ധരിക്കരുത്‌. നന്മക്ക്‌ നല്ല പ്രതിഫലവും തിന്മക്ക്‌ അതിന നസരിച്ച്‌ ശിക്ഷയും ഉണ്ടായിരിക്കുകയെന്നത്‌ ധാര്‍മ്മിക സദാചാര മൂല്യങ്ങള്‍ അര്‍ഥവ ത്താകണമെങ്കില്‍ അത്യാവശ്യമാണ്‌. ``ആകാശങ്ങളിലുള്ളതും ഭൂമി യിലുള്ളതും അല്ലാഹുവിന്‍െറതാ ണ്‌. തിന്മ ചെയ്യുന്നവര്‍ക്ക്‌ അവര്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചതനുസരിച്ചു പ്രതിഫലം നല്‍കുന്നതിനും, നന്മ ചെയ്യുന്നവര്‍ക്ക്‌ ഏറ്റവും നല്ലതുകൊണ്ട്‌ അവന്‍ പ്രതിഫലം നല്‍കുന്നതിനും വേണ്ടി'' (വി. ഖു. 53: 31).
ശിക്ഷയും രക്ഷയും നല്‍കുന്ന നീതിമാനും കാരുണ്യവാനുമായ അല്ലാഹു അവന്‍െറ മഹാ കാരുണ്യം മൂലം മനുഷ്യരെ യെല്ലാം മരണാനന്തരം അവസാനനാളില്‍ രണ്ടാമതും ഉയിര്‍ത്തെ ഴുന്നേല്‍പ്പിക്കും. മനുഷ്യന്‌ അവന്‍ അനശ്വരമായ ഒരാത്‌മാവാണ്‌ പ്രദാനം ചെയ്‌തിട്ടുള്ളത്‌. എല്ലാം നശിച്ച ശേഷം അവസാന നാളി ല്‍ അവന്‍െറ കല്‍പനയുണ്ടാകുമ്പോള്‍, ആദ്യമനുഷ്യന്‍ തൊട്ട്‌ അവസാനമനുഷ്യന്‍ വരെ, ഒരാളും വിട്ടുപോകാതെ ഭൂമിയില്‍ നിന്ന്‌ ജഡത്തോടുകൂടി ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍പ്പിക്കപ്പെടും. അല്ലാഹുവിന്‍െറ ഇതിനുള്ള കഴിവിനെയാണ്‌ ദൈവവശ്വാസികളായിട്ടുള്ളവരില്‍ തന്നെ വലിയൊരു വിഭാഗം നിഷേധിക്കുന്നത്‌.
പരിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ വളരെ ശക്‌തിയായി മനുഷ്യരെ ഉല്‍ബോധിപ്പിക്കുന്നത്‌ അല്ലാഹു തീര്‍ച്ചയായും മനുഷ്യരെ മരണാനന്തരം ജഡത്തോടുകൂടി ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍പ്പിക്കുകയും അവ രെയെല്ലാം പരലോകത്ത്‌ ഒരുമിച്ച്‌ കുട്ടി അവരുടെ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്ക നുസരിച്ച്‌ പ്രതിഫലം നല്‍കുകയും ചെയ്യും എന്ന കാര്യമാണ്‌.
``അല്ലാഹു അല്ലാതെ വേറെ ഒരു ദൈവവുമില്ല; തീര്‍ച്ചയായും നിങ്ങളെ അവസാനനാളില്‍ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടും. അതില്‍ യാതൊരു സംശയവുമില്ല. ആരാണ്‌ അല്ലാഹുവേക്കാള്‍ വര്‍ത്തമാനത്തില്‍ കുടുതല്‍ സത്യം പുലര്‍ത്തുന്നവന്‍?'' (വി.ഖു. 4: 97).
ഇങ്ങനെ മനുഷ്യരെയും ജിന്നുകളെയുമെല്ലാം പരലോകത്ത്‌ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി നന്മക്ക്‌ നന്മകൊണ്ടും തിന്മക്ക്‌ അതിനനുസരിച്ചും പ്രതിഫലം നല്‍കും. നന്മയുടെ പ്രതിഫലം അനേകമിരട്ടിയും മനുഷ്യന്‍ ഭാവനയില്‍ ദര്‍ശിക്കുന്നതിനേക്കാളെല്ലാം മഹത്തരവുമായിരിക്കും.
ഇനി നമുക്ക്‌ ചിന്തിക്കുക
ലോകത്തിന്‍െറ സ്രഷ്‌ടാവും സംരക്ഷകനും ഏകനാണ്‌. അവന്‍െറ മാത്രം നിയന്ത്രണത്തിലാണ്‌ കാര്യങ്ങളെല്ലാം. അവന്‍ എല്ലായ്‌പ്പോളും ദത്തശ്രദ്ധനാണ്‌. ഉറക്കവും മയക്കവുമില്ലാതെ നിതാന്തജാഗ്രത പുലര്‍ത്തുന്നു. ഏത്‌ കൂരിരുളിലും ലോകത്തിന്റെ ഏത്‌ കോണിലും നടക്കുന്ന നിസ്സാരമായ ചലനങ്ങള്‍പോലും കാണുകയും കേള്‍ക്കുകയും അറിയുകയും ചെയ്യുന്നു. കാര്യങ്ങ ള്‍ തെര്യപ്പെടുത്താന്‍ അവന്നൊരു ശുപാര്‍ശകനോ ഉപദേഷ്‌ടാ വോ വേണ്ട, ശുപാര്‍ശകള്‍കൊണ്ട്‌ സ്വാധീനിക്കപ്പെടുന്നവനുമല്ല അവന്‍. തന്നെയുമല്ല അവന്‍ സൃഷ്‌ടികളോട്‌ അതിരറ്റ ദയയും കാരുണ്യവുമുള്ളവന്‍. ലോകത്താര്‍ക്കും അവന്‍െറ കാരുണ്യത്തിന്‍െറയും കൃപയുടെയും നേരിയ ഒരംശംപോലുമില്ല.
അങ്ങനെയുള്ള ജഗന്നിയന്താവിനോട്‌ നേരിട്ട്‌ പ്രാര്‍ഥിക്കാതെ, ഇടയ്‌ക്ക്‌ ശുപാര്‍ശകരെയാക്കുന്നത്‌ അവനെ അവിശ്വസിക്ക ലല്ലെ? അവന്‍െറ സ്‌നേഹത്തെയും കാരുണ്യത്തെയും അവമതിക്കലല്ലേ? അവനെ ക്രൂരനും കഠിനനും ഭീകരനുമായി കണക്കാക്ക ലല്ലേ? `അല്ലാഹുവെ കണക്കാക്കേണ്ടപോലെ അവര്‍ കണക്കാക്കിയിട്ടില്ല' (വി. ഖു. 6: 92) എന്ന്‌ ഖുര്‍ആന്‍ കുറ്റപ്പെടുതുന്നത്‌ എത്ര സത്യം!
താഴെ പറയുന്ന ദൈവവചനങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക
``എന്‍െറ ദാസന്മാര്‍ എന്നെ സംബന്‌ധിച്ച്‌ നിന്നോട്‌ ചോദിക്കുന്നപക്ഷം ഞാന്‍ സമീപസ്‌ഥനാണ്‌; പ്രാര്‍ഥിക്കുന്നവന്‍െറ പ്രാര്‍ഥന, അവനെന്നോട്‌ പ്രാര്‍ഥിക്കുന്ന പക്ഷം ഞാന്‍ സ്വീകരിക്കും. അതുകൊണ്ട്‌ അവരെന്‍െറ ആഹ്വാനം സ്വീകരിക്കട്ടെ. അവ രെന്നില്‍ വിശ്വസിക്കട്ടെ; അവര്‍ വിവേകികളായേക്കാം''. (വി.ഖു.2: 186)
``സത്യമായും മനുഷ്യനെ നാം സൃഷ്‌ടിച്ചു. അവന്‍െറ മനസ്സ്‌ മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌ നാമറിയുന്നു. നാം ജീവനാഡിയേ ക്കാള്‍ അവനോടടുത്തവനാകുന്നു.'' (വി.ഖു. 50: 16).
``അവര്‍ക്ക്‌ ഉപദ്രവമോ ഉപകാരമോ ചെയ്യാത്തവയെ അല്ലാ ഹുവിന്‌ പുറമെ അവര്‍ ആരാധിക്കുകയും `ഇവര്‍ അല്ലാഹുവിന്‍െറ അടുക്കല്‍ ഞങ്ങളുടെ ശുപാര്‍ശകരാണെ'ന്ന്‌ പറയുകയും ചെയ്യുന്നു. ചോദിക്കൂ: ആകാശഭൂമികളില്‍ ദൈവത്തിന്‌ അറിഞ്ഞുകൂടാത്ത വിവരങ്ങള്‍ അവന്‌ നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞുകൊടുക്കുകയാണോ?'' (വി. ഖു. 10: 18).
സാക്ഷാല്‍ ദൈവത്തിലേക്ക്‌ മദ്ധ്യസ്ഥന്മാരെ സ്വീകരിക്കുന്ന തിന്‌ പുറമെ മറ്റു ദൈവങ്ങളെ പ്രാര്‍ഥിക്കുകയും പൂജിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്‌ മേല്‍പറഞ്ഞതിനേക്കാള്‍ വലിയ അപരാധമാണ്‌. അല്ലാഹുവിന്‍െറ ഗുണങ്ങള്‍ മറ്റുള്ളവരില്‍ ആരോപിക്കുന്നതും അല്ലാഹുവിനെയല്ലാതെ മറ്റുള്ളവരെ പ്രാര്‍ഥിക്കുന്നതുമെല്ലാം ഏകദൈവവിശ്വാസത്തിന്‌ വിരുദ്ധമാണ്‌. ദൈവത്തില്‍ പങ്ക്‌ ചേര്‍ക്കലാണ്‌. `ശിര്‍ക്ക്‌' എന്നാണ്‌ അതിന്‌ സാങ്കേതിക പ്രയോഗം. സ്രഷ്‌ടാവും സംരക്ഷകനും മറ്റും മറ്റും ഏകദൈവമാണെന്ന്‌ വിശ്വസിച്ചതുകൊണ്ടോ പറഞ്ഞതുകൊണ്ടോ മാത്രമായില്ല. അതിനനുയോജ്യമായി പ്രാര്‍ഥനകളും ആരാധനകളും വഴിപാടുകളുമെല്ലാം ഏകദൈവത്തിന്‌ മാത്രം അര്‍പ്പിക്കണം. അക്കാര്യത്തിലാണ്‌ ഏതു കാലഘട്ടത്തിലുമുള്ള മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ അബദ്ധം പിണ ഞ്ഞിരുന്നത്‌. സ്രഷ്‌ടാവും സംരക്ഷകനും സംഹാരകനുമെല്ലാം അല്ലാഹു മാത്രമാണെന്ന്‌ മുഹമ്മദ്‌ നബി(e)യുടെ കാലത്തെ മക്കാനിവാസികളും സമ്മതിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ ആരാധനകളും വഴിപാടുകളും അല്ലാഹു അല്ലാത്തവര്‍ക്കും അവര്‍ അര്‍പ്പിച്ചുപോന്നു. ആ `ശിര്‍ക്കി'നെയാണ്‌ വിശുദ്ധഖുര്‍ആന്‍ ചോദ്യംചെയ്‌തിട്ടുള്ളത്‌.
`ശിര്‍ക്കി'ല്‍നിന്ന്‌ വിമുക്‌തനാവാതെ ഒരു വ്യക്‌തി എത്ര നല്ല കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ചെയ്‌തതുകൊണ്ട്‌ സാമൂഹ്യസേവനം ചെയ്‌തുകൊണ്ടും ഫലമില്ല. മനുഷ്യന്‍ ഏറ്റവും അധികം കടപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്‌ ത ന്‍െറ സ്രഷ്‌ടാവും സംരക്ഷകനുമായ അല്ലാഹുവിനോടാണ്‌. അവനെപ്പറ്റിയുള്ള വിശ്വാസവും അവനോടുള്ള കൂറും നിഷ്‌ക ളങ്കമാവുകയും അവന്‍െറ അവകാശാധികാരങ്ങള്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക്‌ നല്‍കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുക മനുഷ്യന്‍െറ പ്രാഥമിക കടമയാ ണ്‌. അതുചെയ്യാതെ `ശിര്‍ക്കു'മായി ജീവിച്ചാല്‍, അവന്‍ എന്തു സല്‍ക്കര്‍മ്മങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചാലും ദൈവത്തിങ്കല്‍ അസ്വീകാര്യമാണ്‌. ഈ ദൈവവചനങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക:
"അല്ലാഹു എല്ലാ വസ്‌തുവിന്‍െറയും സ്രഷ്‌ടാവാണ്‌. അവന്‍ എല്ലാ വസ്‌തുവിന്‍െറയും മേല്‍നോട്ടം വഹിക്കുന്നവനുമാണ്‌. ആകാശങ്ങളുടെയും ഭൂമിയുടെയും താക്കോലുകള്‍ അവന്‍െറതാണ്‌. അല്ലാഹുവിന്‍െറ വചനങ്ങളില്‍ അവിശ്വസിച്ചവര്‍ തന്നെയാണ്‌ നഷ്‌ടക്കാര്‍. ചോദിക്കുക: ഹേ, അവിവേകികളെ, അല്ലാഹു അല്ലാത്തവരെ ആരാധിക്കണമെന്നാണോ നിങ്ങളെന്നോടു പറയുന്നത്‌? `താന്‍ പങ്ക്‌ ചേര്‍ക്കുന്ന പക്ഷം തന്‍െറ സല്‍ക്കര്‍മ്മങ്ങള്‍ നിഷ്‌ഫലമായിപ്പോവുന്നതും താന്‍ നഷ്‌ടക്കാരില്‍പ്പെട്ടവനായിത്തീരുന്നതുമാ'ണെന്ന്‌ നിനക്കും നിന്‍െറ മുമ്പുള്ളവര്‍ക്കും ബോധനം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. എന്നല്ല, അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിച്ച്‌ നീ നന്ദിയുള്ളവരില്‍ പെട്ടുകൊള്ളുക. ഭൂമി മുഴുവന്‍ അവസാന നാളില്‍ അവന്‌ ഒരു പിടിമാത്രം. ആകാശങ്ങള്‍ അവന്‍െറ കയ്യില്‍ ഒരു ചുരുള്‍. അവന്‍ അതിപരിശുദ്ധന്‍. അവര്‍ പങ്കുചേര്‍ക്കുന്ന തില്‍ നിന്നെല്ലാം അവന്‍ ഉയര്‍ന്നവനാണ്‌.'' (വി.ഖു. 39: 62-67)
``അല്ലാഹു അവനില്‍ പങ്കുചേര്‍ക്കുന്നതിനെ പൊറുക്കുകയി ല്ല; തീര്‍ച്ച. അതല്ലാത്തത്‌ അവനുദ്ദേശിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ പൊറുത്തുകൊടുക്കും. ആരെങ്കിലും അല്ലാഹുവില്‍ പങ്ക്‌ ചേര്‍ക്കുന്നതായാ ല്‍ അവന്‍ വമ്പിച്ച പാപം സമ്പാദിച്ചു''. (വി. ഖു. 4: 49)
അവസാനമായി അല്ലാഹുവിന്‍െറ ഉത്തമമായ നാമങ്ങളെ, അവന്‍െറ ഗുണങ്ങളെ ഉല്‍ഘോഷിക്കുന്ന ഏതാനും ഖുര്‍ആന്‍ വചനങ്ങള്‍ ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട്‌ അവസാനിപ്പിക്കട്ടെ!
``അവനത്രെ അല്ലാഹു: അവനല്ലാതെ ഒരു ദൈവവുമില്ല.അദൃശ്യത്തെയും ദൃശ്യത്തെയും അറിയുന്നവന്‍. അവന്‍ പരമകാരുണികനും കരുണാനിധിയുമത്രെ. അവനത്രെ അല്ലാഹു, അവന ല്ലാതെ ഒരു ദൈവവുമില്ല. രാജാവ്‌, അതി പവിത്രന്‍, സമാധാന ദാതാവ്‌, അഭയം നല്‍കുന്നവന്‍, മേല്‍നോട്ടം വഹിക്കുന്നവന്‍, അജയ്യന്‍, അലംഘ്യശക്‌തന്‍, മഹത്വമുടയവന്‍, അവര്‍ പങ്ക്‌ ചേര്‍ക്കുന്നതില്‍ നിന്ന്‌ അല്ലാഹു പരിശുദ്ധനാണ്‌. 
അവനത്രെ അല്ലാഹു. ആസൂത്രകന്‍, (ഇല്ലായ്‌മയില്‍ നിന്ന്‌) സൃഷ്‌ടിക്കുന്നവന്‍, രൂപപ്പെടുത്തുന്നവന്‍, ഏറ്റവും ഉത്തമനാമ ങ്ങള്‍ അവനുള്ളതത്രെ! ആകാശങ്ങളിലും ഭൂമിയിലുമുള്ളതെല്ലാം അവനെ വാഴ്‌ത്തിടുന്നു. അവന്‍ അജയ്യനായ അഗാധജ്‌ഞനത്രെ''. (വി.ഖു. 59: 22-24)
അല്ലാഹു മാത്രമാണ്‌ ആരാധ്യന്‍, അവനല്ലാതെ ഒരു ദൈവ വുമില്ല. അവനോട്‌ മാത്രം പ്രാര്‍ഥിക്കുക അവനെ മാത്രം ആരാധിക്കുക.